Esmer, kızıl ve sarışın fıkrası

Bir sarışın, bir kızıl ve bir esmer kız yanmakta olan bir binanın çatısında mahsur kalmışlar. İtfaiye hemen olay mahalline gelmiş, gerekli cihazları çıkarmışlar. Çatıdan atlayanları tutmak için yanlarında getirdikleri brandayı açtıktan sonra, çatıya doğru seslenmişler;

“Atla. Bu tek şansın”.

Esmer olan kız çatının kenarına kadar gelmiş ve kendisini aşağıya bırakmış. Tam brandaya gelirken, itfaiyeciler birden brandayı kenara çekmişler. Esmer kız domates salçası gibi yere yapışmış.

İtfaiyeciler tekrar çatıya seslenmişler;

“Hadi atla. Yoksa kurtulamayacaksın.” Kızıl saçlı aşağıya bağırmış;

“Atlamam. Biraz önce yaptığınız gibi brandayı çekersiniz siz”.

İtfaiyeciler; “Hayır, çekmeyiz. Biz sadece esmerler için bunu yaparız”. Böyle söylenince, kızıl saçlı da kendisini çatıdan aşağıya bırakmış. İtfaiyeciler esmer kızda olduğu gibi yine aniden brandayı kenara çekince, kızıl saçlı da elmalı kek gibi yere serilmiş.

Çatıda sadece sarışın kalmış. İtfaiyeciler daha önce de yaptıkları gibi;

“Atla, atla. Yoksa yanarak öleceksin”.

Sarışın; “Kesinlikle atlamam. İki arkadaşım atladığında brandayı çektiniz. Ben atlarken de çekersiniz”.

itfaiyeciler; “Kesinlikle çekmeyeceğiz. Söz veriyoruz”.

Sarışın kız; “Bakın, sizin brandayı çekmeyeceğinize güvenemiyorum. Şimdi brandayı yere bırakın ve etrafından çekilin…